Jak szaleć, to szaleć! Mnie ogarnęło szaleństwo kapuściane. Powstała kolejna potrawa – bigos. Jest przez wielu ulubionym daniem, bo najlepiej smakuje z tej pierwszej wiosenno-letniej kapusty.

Kupuję chudy boczek, kroję w niedużą kostkę, smażę na rumiano i przekładam do rondelka. Podlewam wodą, solę i duszę do miękkości.
Kapustę kroję, ale nie tak zupełnie drobniutko, wkładam do garnka, solę ,dodaję włoszczyznę (najwięcej młodej marchewki), ziele angielskie, zalewam wodą, ale niezbyt dużo,bo kapusta podczas gotowania puści wodę i gotuję.
Jak komuś się nie chce obierać wloszczyzny, może wsypać tej mrożonej, pokrojonej w paski.
Obieram ze skórki pomidory, siekam i wrzucam do bigosu. Po ok. 25 min dodaję uduszony boczek razem z wodą, w której się dusił. Gotuję to jeszcze trochę, aby smaki się wymieszały (też ok. 20 min). Trzeba po prostu sprawdzać kapustę, ma być miękka, ale nie rozgotowana. Teraz należy bigos przyprawić sokiem z cytryny, pieprzem i oczywiscie zielonym koperkiem :)

Na końcu można usłyszeć: Mamo, znowu kapusta!?? Ale zajadają aż miło.

Jeszcze mam kilka kapuścianych pomysłów, ale na razie dam Wam i sobie z nimi spokój.

Składniki:

2 główki kapusty

50 dag chudego boczku (świeżego, nie wędzonego)

włoszczyzna (kilka marchewek, pietruszka, kawałek selera, kawałek pora
–  zamiast swieżej włoszczyzny może być też mrożona, krojona w paski)

pęczek koperku

2 cytryny

3 – 4 pomidory

3 ziarenka ziela angielskiego

sól, pieprz